مقاله بيماريهاي مقاربتي

 مقاله بيماريهاي مقاربتي

… دانلود …

مقاله بيماريهاي مقاربتي دارای 35 صفحه می باشد و دارای تنظیمات در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد مقاله بيماريهاي مقاربتي کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه و مراکز دولتی می باشد.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ريختگي احتمالي در متون زير ،دليل ان کپي کردن اين مطالب از داخل فایل ورد مي باشد و در فايل اصلي مقاله بيماريهاي مقاربتي،به هيچ وجه بهم ريختگي وجود ندارد


بخشی از متن مقاله بيماريهاي مقاربتي :

بیماریهای مقاربتی
اگر بیماریهای مقاربتی با هم در نظر گرفته شوند,یكی از شایع ترین عوارض طبی بارداری خصوصا در جمعیت های فقیر شهری كه گرفتار بلای اعتیادوروسپیگری هستند,محسوب خواهد شد.مثلا در درمانگاهای پره ناتال بیمارستان پاركلند عفونت كلا میدیایی در 12درصد,سوزاك در 2تا3درصد,سیفیلیس در1تا2درصد,هر پس تناسلی دریك درصد وعفونت نقص ایمنی انسانی در4/0درصد یافت شده است.

بیماریابی,شناسایی,آموزش ودرمان باید بخشهای اصلی مراقبت پیش ازتولد درزنان مستعدابتلا به این عفونتهای شایع را تشكیل می دهد.درنتیجه به عنوان بخشی از آزمایشهای معمول پیش از تولد,بیماریهای مقاربتی شایع شامل سیفیلیس,سوزاك,كلامید یا,ویروس هپاتیتB,ویروس نقص ایمنی انسان وویروس پاپیلومای انسانی اغلب مورد بررسی قرار میگرند.نویسندگان تلاش دارنددر بسیاری از روشهای درمانی برای بیماریهای مقاربتی درذیل از روشهای درمانی موثر ولی غالبا تغییر یافته كه بطور دوره ای توسط مراكز كنترل بیماریها ارائه می شود,كمك بگیرند.

سیفیلیس
تا همین اواخربروز سیفیلیس در ایالات متحده افزایش داشت.بیشترین مقدار این افزایش درسال 1990بوده واز آن زمان به بعد كاهش یافته است.میزان بروز سیفیلیس اولیه وثانویه در ایالات متحده درسال1933 4/10در000/100بوده وبیش از 300 مورد سیفیلیس مادر زادی در كودكان كمتر از یك سال نیز وجود داشته است.

ارتباطی بین سیفیلیس مادری ومصرف مواد مخدر بویژهcrake cocaineوفقدان مراقبتهای پیش از تولدگزارش كردند.در تحقیقی درباره سیفیلیس پره ناتال در بیمارستان شهر بوستون كه مدت 4ماهه ادامه داشت,شیوع سیفیلیس در زنان غیر بارداروباردار را درسال1951, 4/2اعلام نمودند درحالیكه این مقدار درسال 1991, 9/3درصد بوده است.

آنها نتیجه گیری كردنداستمرار شیوع سیفیلیس در دوره بارداری درارتباط بامصرف مواد مخدر,عفونت باویروس نقص ایمنی انسانی,فقدان مراقبتهای پره ناتال,عدم موفقیت در درمان وعفونت مجدد می باشد.سیفیلیس قبل از زایمان از طریق ایجادزایمان زودرس,مرگ جنین,عفونت نوزادی ازطریق عبور از جفت یا عفونت حین زایمان می تواندشدیدا روی نتیجه بارداری تاثیر گذارد.خوشبختانه ازمیان بسیاری از عفونتهای مادر زادی,سیفیلیس نه تنها بسهولت قابل پیشگیری است بلكه به درمان به خوبی پاسخ میدهد.

تظاهرات بالینی
پس از یك دوره نهفته10تا90 روزه اما معمولا كمتر از6هفته سیفیلیس اولیه پدیدار می گرددودرخلال بارداری,ضایعه اولیه دستگاه تناسلی یا گاهی اوقات ضایعات اولیه ممكن است آنقدر كوچك باشند كه دیده نشوند.مثلا شانكر سرویكس كه بیشتر درزنان باردار دیده میشودبخاطر تلقیح باكتری در بافت شكننده سرویكس است.

شانكر اولیه به صورت یك زخم نرم بدون دردبالبه های برجسته بافت گرانولاسیون درقاعده مشخص می گردد.شانكر از 2تا6 هفته پایدار مانده وسپس بطور خود به خود بهبود می یابداما اغلب غددلنفاوی اینگوینال بزرگ وغیرحساس ظاهر می شوند.

تقریبا پس از 6 تا8هفته پس ازبهبودشانكر,سیفیلیس ثانویه معمولا به شكل راشهای جلدی با اشكال بسیارمختلف بروز می كند.حدود 15درصد اززنان دراین مرحله هنوز دارای شانكر می باشند.ضایعات سیفیلیس ثانویه در25درصداز بیماران خفیف بوده ومورد توجه قرار نمی گیرند

.دربعضی موارد,ضایعات محدود به دستگاه تناسلی بوده وبه صورت نواحی برجسته ای تحت عنوان كوندیلوماتالاتا نامیده می شوند كه گهگاه باعث ایجاد زخمهایی درناحیه فرج می گردند.سیفیلیس ثانویه ممكن است سبب ایجاد آلوپسی شود.در بسیاری از زنان سابقه ای اززخم منفرد یاراش جلدی وجود ندارد.گاه نخستین علامت اثبات بیماری بدنیا آوردن نوزاد مرده یا زنده ای است كه به شدت سیفیلیس مادرزادی مبتلا است.

عفونت جنینی ونوزادی :درگذشته سیفیلیس علت قریب دوسوم موارد مرده زایی به شمار می آمد.امروزه سیفیلیس نقش كوچكتر اماثابت تری درمرگ جنین ایفا می نماید.همانگونه كه درشكل 2-59نشان داده شده است,تعدادمبتلایان به عفونت مادر زادی به موازات وجود سیفیلیس اولیه وثانویه در زنان می باشد.

دربسیاری از این مادران مراقبتهای پیش از تولدناكافی بوده وبنابراین عفونت درآنها تشخیص داده نمی شود.موارد بسیاری ازسیفیلیس مادرزادی راشرح داده اند كه بدون تشخیص مانده اندزیرا فرصت پاسخ آنتی بادی تازمان زایمان درعفونت جدید مادر وجود نداشته است.گزارش كرده اندكه تیتر سرولوژیك ومدت زمان نا مشخص عفونت,عوامل خطر ساز اصلی درسیفیلیس مادر زادی می باشند

.دربررسی 322مورد سیفیلیس مادرزادی گزارش نموده اند كه تنها 20درصد ازنوزادان تحت بررسی كامل آزمایشگاهی شامل عكسبرداری از استخوانهای دراز وبررسی مایع نخاعی قرار گرفته اند.ازمیان 80 خانمی كه درجریان بارداری تحت درمان سیفیلیس قرار گرفتند

تنها 30درصدبطورمناسب درمان شدند.اسپیروكتها به آسانی ازجفت عبور كرده وقادر به ایجاد عفونت مادر زادی هستندهر چند كه به خاطر وجود ایجاد ایمنی نسبی,معمولا چنین تظاهرات بالینی را پیش ازهفته 18 نشان نمی دهد.شروع سیفیلیس مادر زادی بسته به مرحله بیماری ومدت زمان عفونت مادری فرق كرده وبیشترین میزان بروز آن در نوزادان به دنیا آمده از مادرانی كه مبتلابه سیفیلیس ابتدایی میباشند,وكمترین میزان بروز دراواخر سیفیلیس مرحله دیررس پدید می آید.مهم آنكه هرمرحله ای ازسیفیلیس مادری مكن است منجر به عفونت جنینی بشود.
پاتولوژی:
سیفیلیس یك بیماری مزمن است واسپیروكت در اعضای داخلی ضایعاتی ایجاد می كندكه شامل تغییرات نسج بینا بینی ریه,كبد,طحال وپانكراس می باشد.عفونتهای جدیدتر به احتمال زیادتری با بیماری جنینی همراه است.سیفیلیس بعلاوه موجب استئوكندریت در استخوانهای بلند می گرددكه ازلحاظ رادیو گرافی درانتهای استخوان فمور,تیبیا,ورادیوس آسانتر قابل تشخیص است.

جفت تحت تاثیر عفونت سیفیلیسی,بزرگ ورنگ پریده می شود.پرزها از نظرمیكروسكوپی طرح سرخسی اختصاصی خود را از دست داده اندوضخیمتر وچماقی شكل شده اند.تعداد عروق خونی كاهش یافته ودرموارد پیشرفته تر درنتیجه اندار تریت وتزاید سلولهای استرومایی كاملا ناپدید می شوند.مقاومت عروقی زیادی را در این حالات در رحم وشریانهای نافی بارداری های مبتلا نشان داده اند

.اسپیروكتها حتی زمانی كه در اعضای جنینی بطور فراوان وجود دارنددر سراسر جفت بطور پراكنده دیده می شوندوآنها را می توان با معاینه نمونه های تراشیده شده ازآنتیمای عروق بند ناف تازه زیر میكروسكوپ زمینه تاریك در بررسی بند ناف 25 خانم مبتلا به سیفیلیس درمان نشده گزارش نمودندكه نكروز دهنده شایعترین ضایعه پاتولوژیك بوده ودر یك سوم از موارد دیده شده است.با بكار گیری رنگ آمیزی نقره وایمونوفلورسانس,اسپیروكتهارا در 89 درصدبند نافها شناسایی نمودند.

تشخیص سرولوژیك
درنخستین معاینه پیش از تولد یك آزمون سرولوژی مناسب نظیرVDRLیا آزمونRPRانجام میشود.طبق قانون انجام آزمایش الزامی است. خوشبختانه, آزمایشهای سرولوژیك جهت سیفیلیس در موارد ضایعه اولیه در بیشترزنان ودر سیفیلیس ثانویه در تمامی زنان مثبت می باشند .این آزمایشها تقریبا 4تا6 هفته پس از عفونت همیشه مثبت خواهند بود

.بدلیل اختصاصی نبودن آزمونهای reaginبرای اثبات نتیجه مثبت یك آزمون ترپونمایی نظیرFTA-ABSیاMHA-TPلازم است خصوصا در زنانی كه بیشتر در معرض ابتلا قرار دارند ضروری تر است.در سه ماهه سوم یك آزمون دومسیفیلیس مادر زادی برای بیماریابی یك آزمون غیر حساس است.sillettiگزارش نمودكه انجام آزمون الایزادر بررسی برروی265 نمونه از زنان باردار,100درصد حساس و90 درصد اختصاصی بوده است.

تشخیص جنینی :
نشان داده اند كه میتوان در مایع آمنیون بدست آمده از زنان مبتلابه سیفیلیس ومرگ جنین,اسپیروكتهای متحرك رادید.این افراد بعدها گزارش كردند كه واكنش زنجیره پلیمراز برای تشخیص ترپونماپالیروم در مایع آمنیوتیك,سرم .مایع نخاع نوزاد100درصد اختصاصی است.شكل3-59یك كودك مبتلا به سیفیلیس مادر زادی را نشان می دهد كه به علت هپاتواسپلنومگالی بسیار بزرگ,شكم بزرگی داردوزن جفت نوزاد تقریبا به اندازه خود وی بوده است,جنین ممكن است دچار ادم,اسیت وهیدروپس هم باشد.نوزاد ممكن است دچار زردی همراه با ضایعات پوستی پتشی یا پورپورا,لنفادنوپاتی,رینیت(گرفتگی بینی),پنومونی,میوكاردیت ونفروز گردد.

درمان
پنی سیلین درمان انتخابی است ولی درمان سیفیلیس در بارداری بطور كامل بررسی نشده است.دریك بررسی جدید نتیجه گیری نمود كه اطلاعات مفیدی درباره تعیین نوع مناسب درمان وجود ندارد.این درمان دوجنبه دارد هم برای ریشه كن كردن عفونت درمادر وهم جهت پیش گیری از سیفیلیس مادر زادی درنوزاد به كار میرود.مشكل عمده در تعیین موفقیت درمان این است كه اثبات سیفیلیس مادر زادی دشوار است.

اگر چه می توان با نمونه گیری از خون بند ناف سیفیلیس شدید جنینی رادردوره پره ناتال تشخیص دادولیكن كاربرد بالینی آن نا مشخص است.دربررسیهای گشته نگر دیده شده است كه بنزاتین پنی سیلین G عفونت اولیه مادر را درمان میكند و در 98درصدموارد از سیفیلیس نوزادی پیشگیری میكند .

در برسی 340 زن باردار كه آزمون سرولوژیك آنها برای سیفیلیس واكنش نشان داده بود ,Wendel و همكاران ,6مورد عدم موفقیت در درمان جنین بوسیله تزریق پنی سیلین G در مادر را گزارش نمودند . چهار مورد از این 6 مورد در 75 زن مبتلا به سیفیلیس ثانویه بوده است . همانطور كه در جدول 1-59 نشان داده شده است

اصول راهنمای فعلی مركز كنترل بیماری ها در درمان سیفیلیس در بارداری شامل همان مقادیر بنزاتین پنی سیلین c1 طولانی اثر است كه در بالغین غیر باردار به كار میرود بعضی توصیه می كنند دوز دوم بنزاتین پنی سیلین به میزان 4/2 میلیون واحد عضلانی یك هفته پس از دوز نخست و به ویژه در زنان باردار در سه ماهه سوم یا زنان باردار مبتلا به سیفیلیس ثانویه تجویز گردد.در زنان باردار با سابقه حساسیت به پنی سیلین می بایست

جهت تائید خطر واكنش الرژیك با واسطه IgEنسبت به پنی سیلین ,آزمون پوستی انجام داد .متاسفانه هیچگونه دارویی جایگزین برای پنی سیلین در دوره بارداری موجود نمی باشد .اریترومایسین می تواند مادر را درمان نماید اما ممكن است از سیفیلیس مادرزادی جلوگیری نكند و در حال حاضر توصیه نمی گردد سفالوسپورین ها همانند سفتر یاكسون و ماكرولید جدیدتر بنام azithromycin مفید بوده اما هنوز به قدر كافی بررسی نشده اند

.تتراسیكلین ها در درمان سیفیلیس زنان غیر باردار موثرند اما به خاطر ایجاد تغییر رنگ دندان های شیری جنین به زرد مایل به قهوه ای تجویز نمی گردنند .مشكل در این است كه علیرغم درمان توصیه شده در بارداری قریب 20 درصد نوزادان نشانه های بالینی آشكار سیفیلیس مادر زادی دارند .نیمی از موارد عدم موفقیت در مادرانی بوده كه تا سه ماهه سوم بارداری درمان نشده بودند

,محتمل به نظر می رسد كه طول مدت و شدت این عفونتهای جنینی چنان بوده كه آسیب انها بازگشت ناپذیراست مهم اینكه در تمام زنان مبتلا به سیفیلیس اولیه وحدود نیمی از مبتلایان به عفونت ثانویه به دنبال درمان با پنی سیلین واكنش دیده شده است.به همراه این واكنش غالبا انقباضات رحمی ایجاد می شود وبه دنبال آنها ممكن است

شواهدی از زجر جنینی به صورت افت دیررس ضربانات قلب جنین ظاهر شوداستفاده از سرعت سنجی داپلر نشان دادند كه تغییرات حاد مقاومت عروقی همراه آن وجود دارد.درنهایت ابتلای واضح جنین كه به وسیله شواهد اولترا سونیك مبنی بروجوداسیت در جنین مشخص می شود,علیرغم درمان همواره سرانجامی بد برای جنین به همراه دارد.جنینهایی را با بزرگی كبد وطحال,انسداد دستگاه گوارش ,وبزرگی جفت شرح داده اند.دریافتند كه بهترین انتخاب برای جنینهای هیدروپیك مبتلا به سیفیلیس مادر زادی زایمان ودرمان نوزادان است.
قبل از درمان سیفیلیس,لازم است همه زنان جهت مشاوره وآزمایش برای آنتی بادی علیه ویروس نقص ایمنی انسانی فرستاده شوند.هر دونوع آزمایشهای ترپونمایی وغیر ترپونمایی جهت تشخیص سیفیلیس در بیماران مبتلا به عفونتHIVصحیح بوده ومركز كنترل بیماریها(1993b)درمان به وسیله بنزاتین پنی سیلینGبه میزان 4/2میلیون واحد عضلانی را جهت سیفیلیس اولیه وثانویه توصیه می نماید.مقادیر اضافی بنزاتین پنی سیلینGتوسط بعضی صاحب نظران تجویز می گردند.زنان مبتلا به سیفیلیس دیر رس وعفونتHIVرا می بایست باسه دوز4/2 میلیون واحد بنزاتین پنی سیلینG بطور هفتگی درمان نمود.

پونكسیون كمری:
درمورد انجام پونكسیون كمری برای آنالیز مایع مغزی نخاعی اختلاف نظر وجود دارد.بسیاری از بیماران بدون علامت به همراه سیفیلیس اولیه ,ثانویه,ومراحل اولیه سیفیلیس نهفته اختلالات مایع نخاعی دارند,امابیشتر آنها بعد از درمان با یكی از برنامه های درمانی موجود دچار نوروسیفیلیس خواهند شد .انجام پونكسیون كمری در سیفیلیس دیر رس به مدت بیش از یك سال را به شرط وجود علائم عصبی, شكست دردرمان, عیارسرولوژیك1:32 یا بالاتر ,درمان دارویی غیر از پنی سیلین ووجود همزمان عفونت ویروسی نقص ایمنی انسانی توصیه می نماید.اگر خانم باردار مبتلا به سیفیلیس دیر رس یا مبتلا به بیماری با مدت نامعلوم یا بیش از یك سال از انجام پونكسیون كمری خودداری كرده یا انجام پونكسیون غیر ممكن باشد می بایست درمان نورو سیفیلیس راآغاز نمود.

اینک شما با جستجوی مقاله بيماريهاي مقاربتي وارد صفحه فروش فایل دانلودی مقاله بيماريهاي مقاربتي شده اید.

توضیحات کامل و اطلاع از ریز مطالب این فایل با کلیک روی دکمه ی ادامه ی مطلب

مقاله بيماريهاي مقاربتي