مقاله مقايسه اثرات گلوکوزآمين کندروئتين سولفات با ناپروکسن بر ميزان درد، عملکرد جسمي و يافته هاي راديولوژيک در مبتلايان به آرتروز زانو

مقاله مقايسه اثرات گلوکوزآمين کندروئتين سولفات با ناپروکسن بر ميزان درد، عملکرد جسمي و يافته هاي راديولوژيک در مبتلايان به آرتروز زانو

… دانلود …

مقاله مقايسه اثرات گلوکوزآمين کندروئتين سولفات با ناپروکسن بر ميزان درد، عملکرد جسمي و يافته هاي راديولوژيک در مبتلايان به آرتروز زانو دارای 16 صفحه می باشد و دارای تنظیمات در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد مقاله مقايسه اثرات گلوکوزآمين کندروئتين سولفات با ناپروکسن بر ميزان درد، عملکرد جسمي و يافته هاي راديولوژيک در مبتلايان به آرتروز زانو کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه و مراکز دولتی می باشد.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ريختگي احتمالي در متون زير ،دليل ان کپي کردن اين مطالب از داخل فایل ورد مي باشد و در فايل اصلي مقاله مقايسه اثرات گلوکوزآمين کندروئتين سولفات با ناپروکسن بر ميزان درد، عملکرد جسمي و يافته هاي راديولوژيک در مبتلايان به آرتروز زانو،به هيچ وجه بهم ريختگي وجود ندارد


بخشی از متن مقاله مقايسه اثرات گلوکوزآمين کندروئتين سولفات با ناپروکسن بر ميزان درد، عملکرد جسمي و يافته هاي راديولوژيک در مبتلايان به آرتروز زانو :

سال انتشار : 1392

تعداد صفحات : 16

مقدمه: استئو ارتریت(OA) شایع ترین نوع آرتریت است است. میزان بالای شیوع آن به ویژه در سنین پیری و میزان بالای ناتوانی ناشی از این بیماری، آن را در زمره علل مهم ناتوانی در این سن قرار می دهد.این بیماری عبارت است از نارسایی مفصل یعنی یک بیماری که در آن کلیه ساختارهای مفصل اغلب هماهنگ باهم دستخوش تغییر پاتولوژیک شده اند.
اهداف درمان در آرتروز تسکین درد و به حداقل رساندن از دست رفتن کارکرد جسمی بیمار است. اگرچه رویکردهای غیر دارویی سنگ بنای درمان OA را تشکیل می دهند ولی درمان دارویی نقش کمکی مهمی در آن دارد.داروهای موجود به صورت خوراکی موضعی یا درون مفصلی تجویز می شوند.
کاربرد گلوکوز امین و کندروئتین در درمان استئوارتریت بحث انگیز بوده ونتایج حاصل از کارازمایی های بالینی تصادفی برای استفاده از ان متفاوت است
هدف ما در این تحقیق آن است که تاثیر این ترکیب را باناپروکسن بر میزان درد، عملکرد جسمی و یافته های رادیولوژیک در بیماران مبتلا به آرتروز زانو مقایسه کنیم.
روش تحقیق:این تحقیق بر روی 240 بیمار 40 تا 60 ساله مراجعه کننده به مطب خصوصیارتوپدی محقق در مشهد که آرتروزاولیه زانوی آنها به وسیله معاینه بالینی و رادیوگرافی اثبات شده است انجام گرفت. بیماران به صورت تصادفی به 2 گروه براساس سن، جنس و زانوی مبتلا تقسیم شده به یک گروه ناپروکسن و به گروه دیگر گلوکوزآمین کندروئتین سولفات به مدت یکسال داده می شدنتایج درمان 12و15ماه پس از درمان توسط KoOs-PS ، VAS scale و Kallegren and Lawrence و Joint space width(JSW) مورد ارزیابی قرار گرفت.
نتایج: دو گروه از لحاظ سن (pvalue= 0/730)، جنس (pvalue= 0/603) و زانوی مبتلا (pvalue= 0/195) مشابه بودند. براساس معیار VAS (pvalue= 0/262) و KOOS-PS (pvalue= 0/016) تفاوت آشکاری بن دو گروه مصرف کننده NSAID و گلوکوز آمین (GS) وجود داشت به طوری که NSAID موثر تر از GS بود.
میعار Kallegren and lawrance (K/L) و Joint Space Width (JSW) در طول زمان دارای تغییرات بوده اند (pvalue< 0/05) اما بین دو گروه تفاوت معنی داری از لحاظ آماری مشاهده نشد.
نتیجه گیری: اگرچه NSAID و GS هردو بر روی درد و عملکرد جسمی بیماران مبتلا به آرتروز زانو موثر است ولی به دلیل تاثیر بیشترNSAID وهزینه کمتر آن نسبت به GS وهمچنین به دلیل عدم تاثیر GS برروی غضروف سازی مفصل توصیه به مصرف NSAID میشود.

با سلام،محصول دانلودی مقاله مقايسه اثرات گلوکوزآمين کندروئتين سولفات با ناپروکسن بر ميزان درد، عملکرد جسمي و يافته هاي راديولوژيک در مبتلايان به آرتروز زانو آماده ارائه به پژوهندگان عزیز میباشد.با کلیک روی دکمه ادامه مطلب به صفحه توضیحات کامل مقاله مقايسه اثرات گلوکوزآمين کندروئتين سولفات با ناپروکسن بر ميزان درد، عملکرد جسمي و يافته هاي راديولوژيک در مبتلايان به آرتروز زانو و بررسی کامل هدایت میشوید
مقاله مقايسه اثرات گلوکوزآمين کندروئتين سولفات با ناپروکسن بر ميزان درد، عملکرد جسمي و يافته هاي راديولوژيک در مبتلايان به آرتروز زانو